بوته میری:

عوامل مختلفی از جمله پیتیوم، فایتوفتورا، فوزاریوم، رایزوکتونیا، اسکلروتیوم سبب پوسیدگی بذر و مرگ گیاهچه کدوییان می‌شوند که از بین آنها پیتیوم و فایتوفتورا مهم‌تر هستند. گیاهچه‌ها نیز به علت عدم استحکام کافی بسیار حساس‌اند و قارچ به راحتی قادر به نفوذ در آنهاست. محل ریشه پوسیده و نازک شده و تحمل وزن قسمت‌های هوایی را ندارد. در گیاهان مسن‌تر علایم بیماری به صورت لکه‌هایی دور تا دور ساقه را می‌گیرد که با پیشرفت بیماری، لکه‌ها به هم متصل شده و باعث مرگ گیاه می‌شوند.

کنترل: این بیماری در خاک‌های سنگین شایع بوده و زهکشی خاک در کنترل بیماری مؤثر است. استفاده از سموم پریویکور انرژی، آرمتیل آر، رزالاکسیل، نوردوکسیل و الیت

سفیدک دروغی:

علائم به صورت لکه‌های زرد زاویه‌دار قهوه‌ای رنگ، پشت برگ در صورت شدت بیماری سیاه رنگ می‌شود. لکه‌ها به تدریج نکروزه شده و سپس سوختگی ایجاد می‌شود. در اثر سوختگی برگ‌ها، بوته‌ها نیز منظر سوختگی به خود می‌گیرند.

کنترل: اینفینیتو، آلیادو و کابریودو

ویروس موزاییک خیار:

در مرحله گیاهچه‌ای کوتیلدون‌ها زرد و پژمرده شده و برگ‌های تازه در آمده حالت موزائیکی نشان می‌دهند، رشدشان کم و بدشکل می‌شوند و به ندرت میوه تولید می‌شود و زندگی کوتاهی دارند. ویروس برگ‌های جوان را به حالت برگشته و چروکیده در می‌آورد، فاصله میان‌گره‌ها را کوتاه کرده و بوته را به شکل روزت در می‌آورد. میوه‌ها از حالت طبیعی خارج و لکه‌های تاولی روی آنها به وجود می‌آید. انتقال بیماری به وسیله شته و بذر آلوده  انجام می‌شود.

شته:

شته‌ها با مکیدن شیره گیاه، آن را دچار کمبود مواد کربوهیدراتی کرده و از رشد میوه جلوگیری می‌کنند.  در گیاهان آلوده برگ‌ها پیچیده و گل‌ها می‌ریزند.

کنترل: استفاده از کارت زرد، پالیزین، سیوانتو، مونتو، چِس، پریمور، کونفیدور

کنه:

بیشتر در اواخر بهار و اوایل تابستان که هوا گرم و رطوبت کاهش پیدا می‌کند ظاهر می‌گردند. اگر در اوایل ظهور آنها مبارزه نشود به سرعت طغیان کرده و با مکیدن شیره گیاهی خسارت قابل توجهی به بوته‌ها وارد می‌سازند. در ابتدا محل خسارت روی برگ به شکل نقاط قهوه‌ای تا سیاه رنگ شده و در صورت شدت برگ نقره‌ای رنگ، گردآلود و تار عنکبوتی شده و در صورت ادامه زرد رنگ و خشک می‌گردد.

کنترل: پالیزین + تنداکسیر، آبامکتین گرین، سان‌مایت، ابرون، نیسورون، اورتوس و انویدور

سفید بالک:

شکل ظاهری این حشره در نگاه اول بسیار شبیه به یک پروانه کوچک است و سطح بدن‌شان با پودری سفیدرنگ پوشیده شده است. اکثراً در زیر برگ‌ها در حال تغذیه از شیره‌ی برگ‌ها می‌باشند و گیاه را ضعیف می‌کنند. با تولید عسلک باعث جذب گرد و خاک و رشد قارچ‌های گندروی می‌شود. این حشرات حساس به رنگ زرد هستند بنابراین کشاورزان در گلخانه‌ها نباید لباس به رنگ زرد بپوشند.

کنترل: استفاده از کارت زرد قبل از شروع آلودگی، سیوانتو، پروتئوس، ابرون، آدمیرال، کیمیا و پالیزین

مگس جالیز:

مگس جالیز از آفت‌های مهم محصولات جالیزی بوده و لاروهای آفت مزبور با تغذیه از میوه‌ها موجب فساد و غیر قابل استفاده شدن میوه می‌شود. محل تخم‌ریزی بعد از مدتی به رنگ قهوه‌ای تیره در می‌آید و تغییر شکل می‌دهد. این تغییر شکل در نهایت به صورت خمیدگی در میوه خودنمایی می‌کند.

کنترل: تری‌کلروفن در ابتدای کار، پروتئین هیدرولیزات

نماتد مولد غده ریشه خیار:

 ضعف عمومی، کم رشدی، زردی، پژمردگی و کوتولگی در اندام هوایی گیاه دیده می‌شود.  علائم شبیه کمبود مواد غذایی نیتروژن، آهن و روی است.  بوته‌های آلوده در روزها و ساعات گرم پژمرده می‌شوند. مهم‌ترین و مشخص‌ترین علائم این بیماری در ریشه‌ها به صورت ایجاد گال (غده) دیده می‌شود. 

کنترل: پرهیز از انتقال نشاء آلوده، ضدعفونی خاک با آفتاب‌دهی، حذف و از بین بردن بوته‌های آلوده، استفاده از نماتدکش ولوم