این گروه از گیاهان دارای تنه چوبی می‌باشند. هر درخت اغلب دارای یک تنه و هر درختچه یا پیچ دارای چند تنه می‌باشد که از کف زمین روییده‌اند. تفاوت ظاهری درختچه‌ها با پیچ‌ها نیز در این است که پیچ‌ها قامت ایستاده نداشته و نیازمند به قیم می‌باشند. همچنین به طول معمول ارتفاع درختان از درختچه‌ها و پیچ‌ها بلندتر است.

براساس این تعریف‌ها گیاهانی مانند فیکوس‌ها و نخل‌ها در رویشگاه‌های طبیعی خود در واقع درخت هستند و در اقلیم‌های دیگر آن‌ها را به صورت آپارتمانی نگه می‌دارند. دلیل سازگاری آن‌ها در این است که نیاز نوری زیادی ندارند. در اقلیم‌های خشک به دلیل کم‌بودن رطوبت هوا و نیز تابش شدید آفتاب در محیط‌های بیرون از بین می‌روند.

پیچ‌های زینتی: گیاهان پیچنده می‌باشند. این گیاهان خود ایستا نبوده و توانایی ایستادن را ندارند و ناچار با اتکا به یک پایه، دیوار، نرده و یا هر چیزی که بتواند از آن‌ها نگهداری کند می‌چسبند و بالا می‌روند. از این گیاهان نمی‌توان برای پوشش دیواره‌ها و جاهای مختلف استفاده نمود که از رنگ، عطر و زیبایی آن‌ها لذت برد.

برخی از درختان عبارت‌اند از:

ماگنولیا، نخل بادبزنی، فنیکس، ازگیل، ازگیل ژاپنی، اقاقیا، زغال اخته، ژینکو، سدر، سه‌رنگ، شفت، خاس، بلوط، انواع بید، چنار، صنوبر شرقی، صنوبر لرزان، فندق، توس، توسکا، انواع افرا، داغداغان، نارون، آزاد، شیشه شور، ختمی چینی، انواع سرو، انواع کاج و سوزنی برگان دیگر

برخی از درختچه‌ها عبارت‌اند از:

ابریشم مصری، طاووسی، پیرو کانتا، کُتِناستر، رز، یوکا، زرشک زینتی، مروارید درختی، یاس زرد، برگ نو، به ژاپنی، توری، یاس خوشه‌ای، یاس لیلا، ختمی چینی، دم موشی، بوداغ، اسپیره، غار گیلاسی، میخک هندی، نرگس درختی، پر طاووسی، شمشاد، ماهونیا، ارغوان، یاس رزاقی، یاس هلندی، دوتسیا، آقطی

برخی از پیچ‌های زینتی عبارت‌اند از:

امین الدوله، اناری، برفی، گلیسین، پیچ آب جویی، پیچ ساعتی، مو چسب، پاپیتال، کلماتیس، آبشار طلا، درختچه‌ها و پیچ‌های زینتی نیز با بذر و گاهی با قلمه افزایش پیدا می‌کنند.

افزایش درختان، درختچه‌ها و پیچ‌های زینتی:

افزایش آن‌ها به صورت تجارتی به روش‌های گوناگون انجام می‌گیرد. برخی با بذر، برخی با قلمه و برخی با روش‌های کشت بافت انجام می‌شود. در برخی از گونه‌ها بذرها دارای درجاتی از خواب می‌باشند. خواب بذر ممکن است مربوط به پوسته سخت بذرها باشد و گاهی مربوط به عوامل درونی و هورمونی مانند وجود برخی هورمون‌های بازدارنده جوانه‌زنی است.

برای رفع خواب بذرها گاهی باید پوسته سخت آن‌ها را خراش داد و یا آن‌ها را برای مدتی خیس کرد. برای رفع عوامل درونی آن‌ها را لای ماسه مرطوب قرار داده و برای مدتی در یخچال می‌گذاریم. گاهی نیز برای رویاندن برخی از بذرها ناچار به استفاده از هورمون جیبرلین می‌باشیم. تعیین هر یک از روش‌ها به عهده کارشناسان است.

منبع:

کتاب تولید و پرورش گیاهان زینتی، پایه دوازدهم، دوره دوم متوسطه، رشته امور باغی، سال 1397، صفحه 82