گیاه سرخس

این جنس دارای 30 گونه مختلف از سرخس‌ها بوده که به سرعت به وسیله استولون توسعه می‌یابند. برخی از سرخس‌ها بومی نواحی استوایی و برخی دیگر بومی مناطق معتدل می‌باشند.

گیاه سرخس

گیاه سرخس

شرایط نگهداری سرخس

سرخس گیاهی همیشه سبز است. هم به صورت گلدانی، هم به صورت آویزی استفاده می‌شود. این گیاه به 1000 لوکس نور، حرارت 25 درجه سانتی‌گراد، آبیاری متوسط تا زیاد، رطوبت هوای 70-90 درصد و خاک قلیایی احتیاج دارد. در شرایط نور کمتر هم به رشد خود ادامه می‌دهد.

سرخس را می‌توان به چهار روش تکثیر کرد:

روش اول: زمانی که گیاه ساقه‌های رونده ریشه‌زا تولید می‌کند. در صورت تماس انتهای ساقه‌ها با خاک گیاهان کوچک به وجود می‌آیند که پس از ریشه‌دار شدن، با جدا کردن و پرورش آن‌ها می‌توان گیاهان جدیدی تولید کرد. این روش زمانی که گیاه در طول بهار و تابستان فعال است عملی خواهد بود.

برای این روش از گلدان‌های نشایی 8 که با مخلوط خاکی ویژه بذر یا قلمه پر شده است استفاده می‌کنیم. خاک را به اندازه کافی مرطوب کنید. انتهای ساقه‌های رونده یا استولون‌ها را در این بستر قرار دهید و دمای محیط را در 18 تا 20 درجه سانتی‌گراد نگاه دارید.

روش دوم: استفاده از هاگ‌های به وجود آمده در سطح زیرین برگ‌ها است. هاگ‌ها را روی یک صفحه کاغذ سفید جمع آوری کنید و در سینی نشاء که با مخلوط خاکی، بذر و قلمه پر شده است، به شکل پراکنده روی سطح خاک بکارید. گلدان یا سینی بذر را با کیسه پلاستیکی شفاف بپوشانید و در دمای 12 درجه سانتی‌گراد نگاه دارید.

زمانی که سرخس‌های جوان تقریباً 2/5 سانتی‌متر شدند، آن‌ها را بیرون آورده و هر یک را در سطل 4 بکارید و زمانی که بزرگ‌تر شدند، گلدان‌ها را نیز بزرگ‌تر کنید.

روش سوم: تقسیم بوته

روش چهارم: روش تجاری افزایش سرخس زینتی، کشت بافت می‌باشد.

فعالیت عملی

چند گلدان سرخس زینتی تهیه کنید.

هر گلدان را به چهار قسمت تقسیم بوته کنید.

هر قسمت را در گلدان سطل 4 بکارید.

شرایط رشد را برای آن‌ها فراهم کنید.

نگهداری سرخس در خانه

گیاه را همیشه دور از تابش مستقیم خورشید بگذارید. بهتر است آبیاری از زیر انجام گیرد یعنی گلدان را در بشقابی قرار داده و آب را داخل بشقاب پر کنید. فراهم کردن رطوبت در گلخانه به کمک دستگاه مه‌پاش و در تولیدات محدود به کمک افشانک دستی انجام می‌گیرد.


منبع: کتاب تولید و پرورش گیاهان زینتی، پایه دوازدهم، دوره دوم متوسطه، رشته امور باغی، سال 1397، صفحه 40